Home » Blog » Dualiteitsbewustzijn: oorzaak van alle ellende

Dualiteitsbewustzijn: oorzaak van alle ellende

In onze vorige blog ‘dualiteitsbewustzijn en vrije wil’ schreven we dat het duale er is om ons de mogelijkheid te geven, te kiezen tussen twee tegengestelden. Als er geen keuze mogelijk is, is de ‘vrije wil’ gewoon zinloos.

Dualiteit of polariteit?

Men hoort echter een onderscheid te maken tussen polariteit en dualiteit, in onze blog ‘dualiteit’ beschrijven wij hoe wij zelf deze twee begrippen definiëren. Zo houdt dualiteit telkens twee aspecten in die lijnrecht tegenover elkaar staan. In het dualiteitsbewustzijn brengt men aan de hand van de eigen, duale waarnemingen een scheiding aan. Van uit dit bewustzijn kan men niet anders dan alles op te delen in twee tegenovergestelde waarden: ‘goed en slecht’. Dit opdelen kan nooit tot een hogere visie in éénheid leiden.

Terwijl polariteit twee tegenovergestelde aspecten zijn, die samenwerken om tot een beweging te komen. Alles op aarde bestaat uit tegenovergestelden, die elkaar nodig hebben om een beweging in gang te zetten. Het één kan niet zonder het ander. Een dieper inzicht wat polariteit betreft kan leiden tot het wéten dat de ‘schijnbaar tegenovergestelde aspecten’ er zijn om een dynamisme dat nooit eindigend is te onderhouden.

Het idee dat men een afgescheiden wezen is

De meerderheid van de mensen hier op aarde leven in de veronderstelling dat ze afgescheiden wezens zijn. Waardoor ze het idee hebben dat men gewoon alles kan doen om anderen te schaden zonder daar zelf hinder van te ondervinden. Deze gedachten kunnen enkel voortkomen uit een beperkende visie waarin het als ‘goed’ beschouwd wordt, dat men anderen voor het ‘goede doel’ benadeelt en/of zelfs doodt. Terwijl het benadelen en/of doden, van andere levende wezens, nooit ‘goed’ kan zijn.

Heilige Drie éénheid

Het idee van de Heilige Drie-éénheid is ontworpen om aan één belangrijk aspect van de menselijke, Goddelijke beleving voorbij te gaan. In de Heilige Drie-éénheid is enkel sprake van de Vader (Bron), de Zoon (mannelijk component) en de Heilige Geest (het Goddelijke, voedende aspect). Het vrouwelijke component wordt op die manier opzettelijk als onbelangrijk, onbestaand, zelfs schadelijk voorgesteld. Zo wil men doen uitschijnen dat het vrouwelijke onbelangrijk is. Zeggen dat het woordje ‘Zoon’ ook van toepassing is op ‘dochter’ komt voort uit onwetendheid en de wens om het vrouwelijke gelijk te stellen aan het mannelijke. Door de beide energieën onder één noemer (zoon) te plaatsen gaat men voorbij aan de tegengestelde krachten die elkaar nodig hebben om een noodzakelijke balans te verkrijgen.

“Waar twee of drie in Mijn naam samen zijn …

… daar ben Ik in hun midden!” staat te lezen in de Bijbel. Met twee wordt duidelijk gemaakt dat als twee tegenovergestelden, die zich bewust zijn van het feit dat het nodig is , om samen te werken, om zo tot een hoger manier van Zijn te komen, God in hun midden is. Met de derde wordt het Christusbewustzijn bedoeld. Twee tegenovergestelden, samen met het Christusbewustzijn brengen de Heilige Geest van God op aarde.

Dualiteitsbewustzijn: oorzaak van alle ellende

De oorzaak van alle ellende is dat men zich, heel dikwijls onbewust, distantieert van de tegenovergestelde kracht. Dit komt meestal voort uit het denken dat men meekrijgt in de opvoeding. In veel religies worden vrouwen ‘opzettelijk’ als onbelangrijk voorgesteld (Waarmee men aangeeft dat de vrouwelijke energie niet thuis hoort in deze wereld). Dit doet men om de gelovigen te kunnen manipuleren om zaken te doen die totaal indruisen tegen het ‘menselijke, basale denken’ dat oorspronkelijk aangeeft dat het niet juist is om anderen te benadelen.

Als het mannelijke en vrouwelijke, binnen het 'individu' evenwichtig samenwerkt, is dit individu ‘niet meer’ manipuleerbaar. Niet vanuit het eigen denken en ook niet van buitenaf!

Het mannelijke is de uitbreidende kracht en het vrouwelijke de samentrekkende kracht. Zelf was ik (Eddy) voor Rita en ik elkaar ontmoetten mij niet bewust van die mannelijke kracht. Tot wij gingen samenwonen en de ex van Rita aan de deur stond. Ik was zo woedend dat ik wou buiten vliegen om hem een pak rammel te geven. Iets dat ik nooit zou gedaan hebben voor één van mijn vorige partners. Gelukkig was Rita er om mij te weerhouden om gekke dingen te doen. In mezelf voelde ik die mannelijke kracht die naar buiten wou. Maar gelukkig was Rita er om die kracht in te perken. Achteraf hebben we er nog vaak om gelachen.

Dit is een klein voorbeeld dat grote gevolgen zou kunnen gehad hebben. Wat als Rita mij zomaar had laten doen? Zonder dat we er erg in hadden was er toen al een evenwicht tussen het mannelijke en vrouwelijke in ons samenzijnDit evenwicht weerhield ons beiden ervan om geweld te gebruiken dat zou kunnen leiden tot nog meer onevenwichtigheid. In dat ene kleine moment hebben wij gekozen voor iets dat groter, Goddelijker is dan het veroorzaken en onderhouden van ellende. We hebben achteraf ook geen problemen meer met deze man gehad.

Mannelijk, vrouwelijk in de samenleving

Samenlevingen en groeperingen waarin men het vrouwelijke als ondergeschikt beschouwd kunnen alleen maar vernietigend werken, omdat er geen grens gesteld wordt aan de uitbreidende kracht. Samenlevingen en groeperingen die het mannelijke als ondergeschikt beschouwen komen niet in hun kracht, omdat zij door de samentrekkende kracht, zichzelf beperken tot het aanvaarden van situaties die niet voedend zijn. Er is geen uitbreiding, geen groei mogelijk.

Het is werkelijk de bedoeling dat men inzichten krijgt over de samenwerking van deze twee krachten, die werkzaam zijn binnen ‘ieder mens’, om tot een evenwichtig leven te komen. Een samenwerking waarin het Goddelijke vrije toegang krijgt om Zichzelf te manifesteren hier op aarde!

Waar twee in Mijn Naam samen zijn, ben Ik in hun midden!”, geeft duidelijk aan dat diepe inzichten in het duale onherroepelijk leidt tot ‘spirituele bewustwording'! Het derde component, de Heilige Geest, de Christus, de Goddelijke Liefde, vervult de belofte: “Waar twee of drie in Mijn Naam samen zijn ben Ik in hun midden!” Men maakt echter het begin met het verenigen van de twee ‘schijnbare’ tegenovergestelden.

Eddy en Rita


«   »