Home » Blog » Beeldenstorm?

Beeldenstorm?

Net zagen wij een videoboodschap van een politica waarin ze het volgende zegt;

“Ik geloof dat we ons niet moeten bezig houden met een symboolstrijd. We moeten ons bezig houden met de echte problemen in de samenleving en vooruit gaan. Wie nu denkt dat een standbeeld neergehaald moet worden, een boek verbrand moet worden, kijk maar naar de geschiedenis, een bepaalde film niet meer mag, gewoon een grappige film. En zwarte piet niet meer mag langskomen? Wat verandert dat in de samenleving?”

Natuurlijk heeft zij gelijk. Geweld ten opzichte van het algemeen bezit en cultuur kan nooit goedgekeurd worden. Toch is het noodzakelijk dat men, als men de problemen opgelost wil zien, inzichten krijgt rond deze daden. Er alleen maar met onbegrip naar kijken zal niet veel oplossen.

Symbolische daden

Monumenten die staan voor een misdadig verleden van uitbuiting en onderdrukking zijn ook niet goed te praten. Ze zijn het symbool van een verleden waarin men het normaal vond om misdaden te plegen en zichzelf daarmee op een voetstuk te zetten. Waarmee men laat zien dat men geen notie en/of spijt heeft van de misdaden die men gepleegd heeft. Deze monumenten zijn een verheerlijking van geweld. Net zoals men mensen die in oorlogstijden anderen vermoord hebben tot een heldenstatus verheft. Het zijn monumenten die geweld tot het hoogste goed van een natie proberen te verheffen.

Genoeg is genoeg!

Oppervlakkig gezien is het neerhalen van die statussymbolen zinloos geweld. De diepere betekenis van deze symbolische daden geven aan dat het volk er genoeg van heeft om in een gewelddadige samenleving te leven. Een samenleving die zijn voortbestaan te danken heeft aan misdaad en onderdrukking. Het volk wil iets totaal anders. Ze wil vrij zijn en dat vrij zijn kan alleen maar door een gewelddadig verleden van zich af te schudden.

Begrip of veroordeling?

Misdaad met misdaad bestrijden is nooit goed te praten. Het vernielen van gemeenschappelijk goed is gewoon misdadig. Het negeren van de signalen en het onbegrip - van hen die de leiding van een volk op zich genomen hebben - voor waar het volk naartoe wilt is ook misdadig te noemen. Deze leiders laten zien dat zij niet op hun plaats zitten om in deze veranderende tijden te regeren. Een leider die luistert naar het volk kan ook mee denken met het volk. Dan is een symboolstrijd niet nodig.

Er zijn andere mogelijkheden die kunnen leiden tot versnelling van het oplossen van problemen. Zo zou men bij een dieper inzicht kunnen komen tot het neerhalen van monumenten die herinneren aan een gewelddadig verleden en die omzetten in een monument van vrede (evenwicht). Kijk maar naar de leeuw van Waterloo, een enorm monument dat symbool staat voor het zich losmaken van de onderdrukking door een ander land en dat de vrede benadrukt.

Graaicultuur bij politici overal ter wereld

Nog steeds hebben we te maken met onderdrukking van hen die aan het roer van hun land of natie staan. Zij zitten nog steeds in het oude denkpatroon dat als men op een bepaalde hoogte in de maatschappij staat men alles kan doen wat men wil. Nu, het volk kan dit niet langer tolereren. Leiders die schaamteloos hun zakken vullen tijdens een crisis, zijn leiders uit het oude denken. Zij denken enkel aan zichzelf en hijsen zichzelf op een voetstuk dat veraf staat van het volk. Ze kloppen elkaar op de schouder en vinden zichzelf helden, juist omdat ze kunnen doen wat ze graag willen doen.

Zij zijn de dinosaurussen uit een verleden dat het volk niet meer wilt. Het volk wilt frisse mensen met een toekomstvisie die geldig is voor de gehele gemeenschap, voor de gehele wereld. Niet enkel voor een select clubje!

Zoals wij het zien zitten we nu met zijn allen in een evenwichtsoefening.

Er is nog veel meer te vertellen maar als men bovenstaande in overweging neemt, komt men al een klein beetje tot het begrip van de betekenis van deze symbolische daden. Wijzelf keuren ze niet goed. We hebben wel begrip voor de frustraties waar ze uit voort komen. 

Eddy en Rita


«   »