Home » Inzichten » Waarom het spirituele pad zo eenzaam is

Waarom het spirituele pad zo eenzaam is

Dat is omdat je speciaal bent. Er is niemand anders dan jij die dat pad loopt. Jij bent uitverkoren om het spirituele pad te bewandelen. God heeft jou dat opgedragen! Er is niemand anders dan jijzelf die begrijpt waarover het gaat in deze wereld. Jij loopt dit pad omdat je opgeleid wordt om de wereld te redden. ...

Neen, gekje, niets van dat alles. Als je zo denkt zal je jezelf nog lang blijven afvragen waarom het aanvoelt alsof het pad eenzaam is. De waarheid is dat er maar één persoon is die jouw pad kan gaan. Inderdaad, jij zelf. Wie zou het anders voor jou moeten lopen? Naarmate men vorderingen maakt op dat pad zal het ook minder eenzaam lijken. Eenzaamheid is ook maar een gevoel en met gevoelens kan gespeeld worden. Gevoelens resoneren in het dualiteitsbewustzijn. Men kan er verschillende kanten mee op. Men kan ze ompolen naar het tegenovergestelde maar men kan ook kiezen voor de middenweg. De neutrale weg die niet kiest voor het één of het ander.

Egoïsme en ijdelheid

Velen zullen het er niet mee eens zijn, toch is het spirituele pad het meest egoïstische en ijdelste pad dat er bestaat. Zoals eerder gezegd, wie gaat jouw pad lopen als jij het niet zelf doet? Niemand anders dan jij dus. In een ver verleden heeft ooit een bekend iemand gezegd dat de poort smal is. En inderdaad het is een smalle poort. Iedereen moet in zijn/haar eentje door die poort gaan. Men kan niemand anders mee nemen.

Wie denkt dat hij/zij anderen kan meenemen op zijn/haar pad en/of denkt dat hij/zij anderen in hun kracht kan zetten leeft in een fantasiewereld. Deze gedachte komt voort uit egoïsme en ijdelheid. Ik en niemand anders kan dat, denkt men dan. Het is zo dat iedereen het zelf ‘moet’ doen. Ook al heb je moeite met woordje ‘moeten’. Je ‘moet’ het zelf doen.

Samen het pad gaan

in 2005 kozen wij er voor om het pad samen te gaan. Wie denkt dat wij het voor elkaar kunnen gaan is er aan voor de moeite. Ook wij ‘moeten’ ieder voor zichzelf het eigen pad gaan. Wij ‘moeten’ alleen maar aan onszelf en onze eigen spirituele groei denken. Wat niet wil zeggen dat we elkaar niet kunnen ondersteunen. En dat is nu net wat wij doen voor elkaar. Wij onderzoeken en bespreken alles wat onze interesse heeft, zodat wij beiden verder kunnen, ieder op zijn/haar eigen pad.

Als één van ons niet verder wil moet de ander kiezen om verder te gaan. Dat is de afspraak die wij met elkaar hebben.

Is het pad werkelijk eenzaam?

Als je nog maar een klein beetje begint door te hebben dat het pad eenzaam is zou je willen dat je het niet alleen moet lopen. Het moeilijkste is het pad te blijven volgen tot je op een punt komt waar het niet meer zo eenzaam is. Er komen nog meer mensen in je leven die vinden dat het een eenzaam pad is. Ben je dan nog eenzaam?

Er zijn miljoenen mensen hier op aarde die zich eenzaam voelen op het spirituele pad. Dit gevoel zorgt ervoor dat zij niet hun volle potentie tot uiting brengen. Kan je je voorstellen wat er zou gebeuren als zij dit wel zouden doen? Als zij zich in plaats van op het eenzame gevoel te richten, zich op hun potentiële, spirituele kracht zouden richten?

Kun je jezelf voorstellen wat een enorme transformerende energie er zou vrij komen?

Wees je ervan bewust dat je niet de enige bent die het spirituele pad gaat. Kom in je kracht, doe het zelf, niemand kan dat voor jou doen!

Welkom bij de club van de niet eenzame spirituele zoekers!

Eddy en Rita


«   »