Home » Inzichten » Spiritueel leven, "Wijsheid"

Spiritueel leven, "Wijsheid"

Wijsheid maakt het leven een stuk gemakkelijker. Je krijgt veel sneller inzicht in je eigen leven en je weet ook sneller wanneer je de juiste weg volgt. Je weet welke keuzes je hebt en welke keuze de beste is voor dat ene moment in die ene situatie. Je weet ook dat die momenten en die situaties combineerbaar zijn. En dat de uitkomst van een keuze afhangt van die keuze zelf. Er is maar één voorwaarde waarin wijsheid werkzaam kan zijn. Die wijsheid moet echt zijn. Ingestudeerde wijsheid zal nooit kunnen leiden tot de beste uitkomst van de beste keuze. Alle uitkomsten zijn onderhevig aan het al dan niet innerlijk   begrijpen van de wijsheid die men meeneemt in zijn/haar overwegingen.

Boekenwijsheid

In ons vorig inzicht “Spiritualiteit, Een Nooit Eindigend Verhaal” schrijven we dat als men spiritueel geïnteresseerd geraakt men ergens moet beginnen. Alles kent een begin. In mijn (Eddy) geval begon mijn zoektocht zo rond mijn 16de om nooit meer te stoppen. Ik filosofeerde graag met vrienden over het leven en hoe het zou zijn, als de wereld en al zijn inwoners op zijn best zouden zijn. Toen las ik nog geen spirituele boeken, dat kwam pas later. Zo rond mijn 19de begon ik boeken te lezen van Krishnamurti en anderen. Ik heb al zoveel boeken gelezen dat ik al niet meer weet welke auteurs het waren. In zekere zin is dat ook totaal onbelangrijk. Gewoon Krishnamurti, omdat die zo heerlijk mysterieus kon schrijven. Je moest al diep kunnen nadenken over wat hij geschreven had. Ik verstond er maar weinig van. Maar het leek mij gewoon heerlijk te zijn als men het leven zou kunnen doorgronden op de manier waarop hij dat deed. Vele auteurs passeerden de revue. Een grote schat aan wijsheid probeerde ik in me op te nemen. Ik las alsof mijn leven er van afhing.

Op een gegeven moment, het zal zo ongeveer 18 jaar geleden zijn kwam het boek “De Meesters Van het Verre Oosten” van Baird T. Spalding op mijn pad. Ik verslond het boek. De sfeer die Spalding gecreëerd had was zo magisch. Zo uitnodigend. Ik heb het boek toen wel 3 maal na elkaar gelezen.

Toen Rita mij in het begin vroeg welke boeken ze zou kunnen lezen om mee te beginnen had ik haar dat boek aangeraden. Toch duurde het nog een half jaar nadat wij gingen samenwonen eer ze het ging lezen. Ze heeft het toen helemaal uitgelezen, wat gezien het feit dat zij nooit boeken las, voor haar een hele prestatie was. Het boek gaf haar alle inzichten waar ze heel haar leven op gewacht had. We begonnen het boek samen te lezen. Dat wil zeggen, ik las het boek voor en we praatten samen over de inzichten die het ons gaf. Vooral de dialogen van de Meesters hadden onze onverdeelde aandacht. Zo hebben we het boek wel een keer of 6 samen doorgelezen en besproken. Telkens kwamen er over dezelfde onderwerpen andere inzichten, die naar ons gevoel hoger in trilling waren dan de vorige.

Soms verwijzen we in onze gesprekken nog eens naar het boek. Niet zo veel meer als een paar jaar geleden. En dat heeft te maken met het verdiepen van de eigen inzichten. Zonder de eigen inzichten uit te breiden, te verinnerlijken en ook te leven kan men niet voorbijgaan aan de wijsheid die boeken afleveren. Men zal altijd blijven steken bij het hoogste inzicht dat men voor waar aanneemt. Men zal steeds angstvallig langs de grenzen van dat inzicht blijven. Bang dat er buiten het kader van dat inzicht niets meer te vinden is.

Magische woorden

Taal, woorden. Het is een prachtig instrument. Ik ben er pas op latere leeftijd achter gekomen dat ik graag speel met taal. Dat zal zo rond mijn 35ste geweest zijn, denk ik. Voorheen stond ik er ook niet zo bij stil. Andere dingen hielden mij bezig. Ik ben begonnen met mijn dromen op te schrijven. Dat was leuk, ik had een schriftje waar ik de dromen die ik mij kon herinneren in opschreef. Pas later toen ik al heel wat boeken gelezen had, dacht ik, ik ga ook een boek schrijven. Het is er nooit van gekomen en het zal er ook nooit van komen.

Deze site staat vol met inzichten, als we ze samen bundelen hebben we een heel boek vol. De reden dat wij geen boek uitgeven is dat het statisch is. Spiritualiteit is zo dynamisch dat men het moeilijk kan vangen in woorden, in beschrijvingen en definities. Een website kan altijd al naargelang de veranderende inzichten aangepast worden. Soms verwijderen we al eens een inzicht omdat het niet meer past bij onze huidige inzichten.

Het magische aan woorden is dat men er een sfeer mee kan scheppen die heel mysterieus is. Die sfeer kan men aantreffen in veel spirituele boeken. Het geeft de lezer het gevoel dat hij/zij, hoe goed men zijn/haar best ook doet, nooit dat wat geschreven staat zal kunnen bereiken. Heel dikwijls wordt er een visueel beeld opgebouwd van een mens die, als hij maar genoeg weet, hij de wijsheid in pacht heeft. De belofte is, als je deze wijsheid tot je neemt ben je verlicht. Meer heb je niet nodig. Het gevoel en dat wat verondersteld wordt staat lijnrecht tegenover elkaar. Dat kan nooit goed gaan.

Citeren

Veel, heel veel auteurs van korte spirituele beschrijvingen citeren vaak anderen om dat wat zij geschreven hebben te ondersteunen. Misschien denken ze daarmee de tekst wat langer en interessanter maken. Wat ons betreft is dat gewoon bladvulling. Het lijkt wel alsof ze een kapstok nodig hebben om hun verhaal aan op te hangen. Als ze er zelf niet uit geraken, gaan ze maar wat citeren. Door anderen te citeren lijkt het alsof men als auteur wijs is.

Waarom gaan deze mensen dan niet verder?

Tegenwoordig lees ik niet zo veel meer. Toch geen boeken. Zo af en toe lees ik korte verhalen die anderen schrijven over spiritualiteit. Hier en daar lees ik dan eens iets voor aan Rita en heel dikwijls zegt zij dan: “Ja, dat is wel mooi maar waarom gaan die mensen dan niet verder? Ze weten het zo goed en ze kunnen het zo mooi uitleggen maar ze gaan zelf niet verder. Ze doen zelf niets met dat wat ze geschreven hebben.” dan antwoordde ik altijd: “Maar die mensen gaan toch verder.” en dan las ik nog een stukje en dan zei ze altijd: “Neen, het is duidelijk dat deze persoon, deze auteur niet verder gaat.” Altijd vroeg ik dan hoe ze dat kon weten en iedere keer zei ze dat het gewoon bij haar binnen komt. Tja, het is dan maar aannemen dat het zo is.

Tot ik deze week zelf die ervaring kreeg. Ik las op een site een artikel van een bekende schrijver, waar ik vroeger al een aantal boeken van gelezen had, die mij toch behoorlijk inspireerden toen. Het was al heel lang geleden dat ik nog iets van deze auteur gelezen had. Het was een van zijn laatste artikels en ik moest inderdaad zelf vaststellen dat wat hij geschreven had niets verschilde met dat wat hij 30 jaar geleden al schreef. Nu zal je zeggen, ja maar hoe kun je daar nu op verdergaan om vast te stellen dat die persoon niet verder gaat in spirituele groei? Ja, dat is de vraag, het inzicht was er gewoon.

Of die persoon verder gaat of niet is voor mij helemaal niet interessant. Wat voor mij wel interessant is, is dat ik mij op het moment van dit inzicht kon losmaken van een soort verafgoding van andere auteurs. Een verafgoding die er voor zorgde dat mijn innerlijke wijsheid zich niet kon uiten en ontplooien.

Om het boek van de Meesters maar eens te citeren: “Gij hebt geen dikke boeken van node!”.

Een beetje inspiratie en de wil om je eigen "innerlijke wijsheid" tot uiting te brengen en te leven is voldoende.

Eddy en Rita

Afbeelding van Free-Photos via Pixabay


«   »